Meestal heb je daar zelf wel een idee van. Uit onderzoek is gebleken dat 15 tot 20% van de mensen én hogere diersoorten in meer of mindere mate hooggevoelig zijn. Veel HSP’s zijn zich nog helemaal niet bewust van hun hoogevoeligheid. Wanneer jij twijfelt of je het wel of niet bent dan kun je hier de HSP test doen. Dit geeft je een goede indicatie van jouw gevoeligheid.
[Naam]
Porspoder on Flickr – Photo Sharing!
Als HSP kun je je van tijd tot tijd nog wel eens flink overweldigd voelen door alles wat er om je heen gebeurt. Dan is het vaak tijd om even diep adem te halen en weer even vaste grond onder de voetjes te voelen. Een van de situaties waarin een hooggevoelig persoon zich vaak laat overweldigen is in een (lastig) gesprek. Zeker wanneer de gesprekspartner (onbedoeld) nogal dominant aanwezig is of maar doorratelt. Ook wanneer er veel vragen gesteld worden zoals bijvoorbeeld in een sollicitiegesprek, kunnen HSP’s zich nogal eens van de sokken geluld voelen. Laatst vroeg men mij op het werk, in een evaluatiegesprek, hoe ik de toekomst voor me zag. Ik wist toen even niet meer wat te zeggen. Ik voelde als het ware de toekomst, nogal een heel breed begrip, over me heen spoelen als een enorme golf en ik viel even helemaal stil. Geen tekst meer. Gelukkig vroeg ik toen: ‘kun je die vraag iets meer specificeren?’ Soms moet ik de dingen in kleine hapklare brokjes geserveerd krijgen, omdat ik anders geneigd ben om iedereen en alles en z’n schoenveters erbij te halen. Dan raak ik het overzicht een beetje kwijt.
Nu is het natuurlijk helemaal niet erg om eens zonder tekst te zitten, je hoeft echt niet overal een antwoord op te hebben. Maar toch is het misschien handig om wat tips achter de hand te hebben voor lastige of andere gesprekken. Nou, ik heb er een paar voor je:
Focus op jezelf
HSP’s hebben de neiging om zich teveel op de ander te richten. We voelen vaak haarscherp aan wat de onderliggende motieven, gevoelens en emoties zijn van onze gesprekspartner. Ook incongruenties in de communicatie ontgaan ons, al dan bewust of niet, zelden. Incongruentie is wanneer iemand A zegt maar B laat zien in zijn lichaamstaal. Ja zeggen en nee schudden is daar een mooi voorbeeld van. Wanneer je in een gesprek je uitsluitend op je eigen lichaam focust scheelt dat een hoop verwarring. Je luister wel naar wat die ander zegt maar gaat je niet verdiepen in het gevoel of de onderliggende contexten van het verhaal. Je blijft bij jezelf. Zodra je dingen oppikt van de ander haal dan diep adem en laat het weer los. Zet je voeten stevig op de grond en richt je aandacht op je onderlichaam. Dit zal je helpen in je eigen energie te blijven. Achterover leunen helpt je om afstand te nemen.
Leer slechter te luisteren
Iedreen leert altijd om béter naar mensen te luisteren. Voor een hooggevoelig persoon is het vaak beter om slechter te luisteren. Ontwikkel een selectief gehoor. HSP’s hebben het vermogen om drie gesprekken tegelijk te kunnen volgen én te horen wat er op de radio gezegd wordt. Dat is vaak dodelijk vermoeiend. Daarbij luisteren we heel intensief naar wat andere mensen te vertellen hebben en ons hele lichaam fungeert als antenne voor alle inkomende informatie. Ga er maar van uit dat negen van de tien gesprekken nergens over gaan en dat niemand van jou verwacht dat je met heel je hart naar alles luistert. Dat doen zij zelf namelijk ook niet. Als het echt belangrijk is wat iemand je vertelt, dan merk je dat vanzelf en kan je altijd nog in luister modus.
Trek je d’r niks van aan
Je moeder had gelijk! trek je er maar gewoon niks van aan. Dat is soms makkelijker gezegd dan gedaan, ik weet het. Jouw gevoeligheid is een grote kracht, je hebt het ongekende vermogen om feilloos dingen aan te voelen en te zien en daar op een positieve manier jouw voordeel mee te doen. De wereld en de mensen daarin zijn gewoon soms hard. Het is helaas niet anders. Voorkom dat je een slachtoffer wordt. Soms heb je een dikke regenjas nodig, anders wordt je nat. Probeer de nare dingen die mensen soms doen en zeggen van je af te laten glijden. Het is hun probleem, maak er niet het jouwe van.
De kracht van stilte
Laat tijdens een gesprek eens een stilte vallen. In eerste instantie kan dit heel ongemakkelijk voelen. Je geeft jezelf en je gesprekspartner even de tijd om de gedachten te ordenen voor je weer verder gaat. Wanneer iemand je een vraag stelt, zeg dan gerust dat je er even over na moet denken voor je een antword geeft. Ik leed vroeger aan het chronisch ik moet direct antwoorden syndroom. Misschien iets wat ik op school heb opgelopen. Nog voordat iemand de vraag had gesteld móest ik al een antwoord klaar hebben, anders was m’n beurt voorbij, of zo. Daarmee heb ik ook wel eens antwoorden gegeven waar ik bij nader inzien helemaal niet achter stond. Draai het dan maar weer eens terug. Niet meer doen! Denk maar rustig over het antwoord na, ze wachten wel. Zeg desnoods dat je er later nog op terug komt.
Alleen voor snelle beslissers
Dit is een beetje in de lijn van de vorige tip. Heb je weleens meegemaakt dat iemand, meestal een verkoper, je bijna dwong om tussen nu en een nanoseconde een beslissing te nemen? Anders liep je die geweldige kans mis? Dat is dus een verkoop truc. Je hebt alle recht om zo lang over een beslissing te doen als je nodig hebt. Als iemand, wie dan ook, je oma desnoods, probeert je een snelle beslissing af te dwingen, dan willen ze je iets ‘verkopen’ wat jij niet wilt.
Laat je nooit pushen tot het nemen van een beslissing! Ook al denk je de boot te missen, er komt altijd weer een andere.Ik hoop dat je met deze tips geen last meer zult hebben van overweldigdheid, als dat een woord is. Als jij je, tot slot, weer eens overweldigd voelt in een gesprek, dan kun je altijd nog het excuus opvoeren dat je heel nodig naar het toilet moet. Een paar keer heel diep ademhalen en voetjes op de grond.
Succes!
Ineens bekruipt het je: de gedachte ‘Dat lukt mij toch nooit’ of ‘Ik ben niet goed genoeg’. Dagelijks gaan er dit soort gedachten door je hoofd. Sommigen onschuldig, en weer anderen wat schadelijker. ‘Ik ben te dik’, ‘Mannen zijn niet te vertrouwen’, ‘Vrouwen zijn krengen’, ‘Ik krijg dit toch nooit voor elkaar’, ‘Ik ben een loser’. Wanneer je deze gedachten gewoon maar laat zijn voor wat ze zijn, dan is er niks aan de hand. Maar vaak lijden mensen onder deze gedachten en ondervinden zij er hinder van in hun leven. Dan zijn het beperkende overtuigingen.
Als ik je nu ga vertellen dat, wanneer je beperkende overtuigingen maar gewoon laat voor wat ze zijn, dat je er dan geen last van hebt, dan geloof je me toch niet. Dat zou véél te simpel zijn, toch? ‘Oh! Dus dat moet ik doen! Probleem opgelost! Fijnbedanktdaag!’ Volgend onderwerp.
Toch is het zo simpel. Maar omdat je me toch niet gelooft, ga ik eerst maar eens uitleggen hoe je aan die beperkende overtuigingen komt. Daarna vertel ik je hoe je er weer vanaf komt. En dan hoef je me nog steeds niet te geloven. Deal?
Overtuigingen ontstaan in de kindertijd. Wanneer de invloedrijke volwassenen in je leven: ouders en opvoeders, ooms, tantes, leraren een opmerking tegen jou maken die jij voor de waarheid aanneemt.
Omdat je als kind tegen de volwassenen opkijkt, ga je er van uit dat zij het wel zullen weten. Dus als Tante Mien het heeft over jouw mollige dijtjes, dan neem jij meteen aan dat je ook echt mollige dijtjes hebt. Uit de toon die Tante Mien erbij gebruikt, maak je op, of het hebben van mollige dijtjes een goed of een slecht ding is. Soms is er maar één opmerking nodig om dit voor de rest van je leven mee te dragen. Vaker worden dingen regelmatig herhaald zoals: ‘je bent ook altijd zo lui!’
Kenmerkend voor overtuigingen is dat ze de woorden: altijd, nooit en alle bevatten én een af óf goedkeuring in zich hebben. Een waardeoordeel. ‘Alle mensen zijn slecht’ of ‘Jij tekent altijd zo mooi’.
Iedereen ziet de wereld op zijn eigen manier. Iedereen heeft zijn eigen waarheid. Dit heet perceptie en is vaak oorzaak van vele discussies. Je perceptie is gekleurd door je overtuigingen. Wanneer je de overtuiging hebt dat de wereld slecht is, dan zul je ook alleen de slechte dingen zien in de wereld. Dit is dan letterlijk jouw wereldbeeld. Iemand die de wereld als een mooie plek ziet, zal de wereld ook zo ervaren. Als je nu, als volwassene, beseft dat de invloedrijke volwassenen ook zo hun eigen perceptie hadden, gekleurd door de overtuigingen die zíj weer hebben opgelopen als kind. Dan snap je misschien ook dat de dingen die zij tegen jóu zeiden, alleen maar hun eigen plaatjes waren en hélemaal niets met jou te maken hadden. Jouw overtuigingen zeggen dus helemaal niets over jou, maar over de mensen die ze jou hebben aangepraat. Hé, dat is ook wat! Tante Mien had waarschijnlijk een probleem met haar eigen mollige dijtjes! Verandert dat voor jou de zaak?
Soms komen mensen bij mij met de mededeling dat zij ‘zeer diepgewortelde’overtuigingen hebben (wat trouwens ook weer een overtuiging is) Vaak moet ik dan stiekem een beetje lachen en denk: ‘dat zullen we nog wel eens zien!!’ Mijn ervaring is dat ik zo’n overtuiging, ook die van mezelf, meestal door twee vragen te stellen aan het wankelen kan krijgen. ‘Is het waar? Vraag ik dan, en ‘Weet je heel zeker dat het waar is? En als het hardnekkig lijkt ,dan vraag ik om bewijzen.
Bewijzen
Ik heb gelijk! Ken je ze? Die mensen die altijd gelijk willen hebben en met 100 argumenten komen waarom zij gelijk hebben en jij niet? Ik heb goed nieuws voor je: je bent er zelf ook zo een! En ik ook! En de buurman ook!
Wanneer je bepaalde overtuigingen hebt, dan ga je (vaak onbewust) op zoek naar ‘bewijzen’, zodat jij kunt zeggen: ‘zie je nou wel! de wereld ís echt slecht!’ Dus wanneer jij nog steeds zit met de mollige dijtjes van Tante Mien dan kom je geheid iemand tegen die jou gelijk geeft, want waar ge naar zoekt, zult ge vinden. Dat de rest van je vrienden en familie het tegendeel beweren is dan niet belangrijk. Want zij geven jou geen gelijk. En dat is wat je (onbewust) wilt. Dát is waarom een beperkende overtuiging zo diepgeworteld kan lijken.
Als je dat bewust bent en je dán afvraagt: wie heeft hier nou gelijk? En wáárom wil ik zo graag gelijk hebben? Dan zul je merken dat je overtuiging al snel geen steek meer houdt. Wanneer je daar dan ook nog bij optelt dat de overtuiging om te beginnen al helemaal niets met jou te maken had. Dán blijft er alleen nog maar de keuze over of je hem los wilt laten of graag wilt houden, want dat mag natuurlijk ook.
Dit is dus een hele simpele manier om van beperkende overtuigingen af te komen. Misschien voor jou wel té simpel.
De Amerikaanse dichter Walt Whitman zei hierover:
“het is zo simpel, omdat als het gecompliceerd zou zijn dan zou iedereen het snappen.”
Wat zijn jouw overtuigingen?
